D'Agostino–Belanger–D'Agostino Testi

D'Agostino, Belanger ve D'Agostino (1990) tarafından geliştirilen bu testte çarpıklık ve basıklık ayrı ayrı sınanmakta, daha sonra sonuçlar birlikte değerlendirilmektedir (Yerdelen Tatoğlu, 2023, s. 160–161).

Temel hipotezler aşağıdaki gibidir:
H₀ : S = 0
H₀ : K = 3
H₀ : Hata terimleri normal dağılmaktadır.

Testte çarpıklık (Z₁) ve basıklık (Z₂) istatistikleri ayrı ayrı hesaplanmakta, daha sonra birleşik test istatistiği elde edilmektedir.
Z² = Z₁² + Z₂²

Hesaplanan test istatistiği χ² dağılımı kullanılarak değerlendirilmekte, p-değerinin anlamlı çıkması durumunda normal dağılım varsayımı reddedilmektedir (Yerdelen Tatoğlu, 2023, s. 160–161).