Choi (2001) ve Fisher (1932) testini temel alan Fisher ADF ve Fisher PP panel birim kök testleri, her bir birim için ayrı ayrı uygulanan birim kök testlerinin p-değerlerinin birleştirilmesi esasına dayanmaktadır. Fisher ADF testinde ADF, Fisher PP testinde ise PP testi her bir birime uygulanmakta ve elde edilen p-değerleri panel için birleştirilmektedir (Yerdelen Tatoğlu, 2026, ss. 42–43).

Temel ve alternatif hipotezler:
H₀: αᵢ = 1, tüm i’ler için → birim kök vardır.
H₁: |αᵢ| < 1, en az bir i için → en az bir birim durağandır.

Maddala ve Wu (1999) tarafından önerilen panel birim kök test istatistiği:
P = −2 Σᵢ₌₁ᴺ ln(pᵢ) → χ²₂N

şeklindedir. Burada pᵢ, i. birim için uygulanan birim kök testinden elde edilen olasılık (p) değeridir (Yerdelen Tatoğlu, 2026, s. 43). Choi (2001) ayrıca p-değerlerinin birleştirilmesine dayanan Z, L ve Pₘ istatistiklerini önermiştir.

Fisher ADF ve Fisher PP testlerinin temel özellikleri:
- Heterojen otoregresif parametrelere izin vermektedir.
- Panel veri setinin dengeli olması şart değildir ve birimlerin zaman boyutları farklı olabilmektedir.
- Birimlere uygulanan ADF veya PP testlerinden elde edilen p-değerleri birleştirilmektedir.
- Testler T sonsuza giderken asimptotik olarak geçerlidir (Yerdelen Tatoğlu, 2026, ss. 44–45).